sınırı aşmadan, sırnaşmadan...

İnsan dediğin kolay alışıyor,
bir de üzerine umutlarını bağlayınca...
alışmak kolaydır hem de çok kolay,
bir çift eldiveni ellerine geçirmek gibidir
bir zamandan sonra orada olduğunu bile farketmezsiniz
sizin için biçilmiş kaftandır
umutları bağlamaya gelince de
zaten pamuk ipliğine bağlı birçok şey gibi
onu bağlarken de pamuk ipliği kullanabilirsiniz
sonra başka hayatlar, başka gülüşler, başka hüzünler
insan hepsine alışıyor, varlığa da yokluğa da
insan her şeye alışıyor varlığa da hiçliğe de
hevesin bir çift kanadı varsa
kanatlarını çırpıp genzine kadar uçabildiğini hissediyorsun
kanatları ciğerlerine çarpa çarpa aşağı iniyor
insan alıştı mı kolay alışıyor
her insan hayatta hep kendi istediği olsun istiyor
dünyayı güzellik insanı da bencillik kurtaracak
bundan hiç kötü bir şey yok ki
insan önce kendini düşünmeli, kendini iyi etmeli
pamuk ipliği en kolay kopan iptir sanırım
şöyle hızlı bir hamle yapıp koparmalı umutları
bağlandığı eldivenlerin parmak uçlarından
sonra derininden bir nefes almalı
kendine dönmeli, mümkünse aynanın karşısında
sonra bir adım geri atıp alıştığına devam etmeli
no harm, no done
gerisi iyilik güzellik...